سوم است ( 1797 - 1840 م . ) در سال 1806 م . پروس به سومين اتحاديه بر ضد ناپلئون بناپارت پيوست ، ولى درينا شكست خورد و در سال 1807 م . به مندرجات سنگين تيلزيت گردن نهاد . در سال 1813 م . به متحدين پيوست . كنگره وين ( 1814 - 1815 م . ) ايالت راين ، وستفالى ، پروس غربى و لهستان غربى را به پروس واگذار كرد . دانمارك : پادشاه اين‌زمان دانمارك فردريك ششم است ( 1808 - 1839 م . ) كه پسر و جانشين كريستيان هفتم است . در جنگهاى انقلاب كبير فرانسه ، دانمارك بىطرف ماند ، ولى با نظارت انگلستان بر كشتيهاى بىطرف مخالفت كرد و همين مسئله سبب گرديد كه انگلستان در سال 1801 م . به ناوگان دانمارك حمله‌ور شود . در سال 1807 م . انگليس‌ها ، بىطرفى دانمارك را نقض كرده ، به كپنهاگ پايتخت دانمارك حمله بردند ، فردريك بناچار با ناپلئون بناپارت متحد شد و همين امر سبب شد كه در كنگره وين ( 1814 - 1815 م . ) گردانندگان كنگره مذكور ، نروژ را از دانمارك جدا نموده ، آن را ضميمه قلمرو سوئد كردند . روسيه : تزار روس در اين‌زمان پاول اول است ( 1796 - 1801 م . ) وى در سال 1799 م . در دومين اتحاديه‌اى كه عليه فرانسه به وجود آمد ، شركت كرد ، ولى در همان سال پشيمان شد و خود را كنار كشيد و سياست بىطرفى را پيش گرفت . در سال 1800 م . تعادل روحى خود را از دست داد و به سرحد جنون رسيد . درباريان براى خلع او توطئه كردند . هنگامى كه از استعفا كردن امتناع نمود او را خفه كردند كه به احتمال قريب به يقين در اين جنايت پسرش الكساندر اول شركت داشته است . الكساندر اول بعد از كشته شدن پدرش به تخت نشست ( 1801 - 1825 م . ) در سال 1805 م . عليه ناپلئون بناپارت به متحدين پيوست و در نبرد استرلتيز و فريدلانگ شكست خورد و در سال 1807 م . در تيلزيت با ناپلئون صلح كرد . در كنگره وين ( 1814 - 1815 م . ) شركت جست . وى تحت تأثير گفته‌هاى مترنيخ صدر اعظم اتريش قرار گرفت و به حكومت استبدادى و ارتجاعى گرويد . در سال 1815 م . اساس اتحاد مقدس را بنيان نهاد . با دولتهاى عثمانى و ايران جنگيد . در دوران سلطنت او در سال 1801 م . گرجستان و در سال 1809 م . فنلاند ضميمه روسيه گرديد . بعد از وى نيكولاى